Een tijdje terug las ik in een artikel dat de winstmarges in de horeca onder druk stonden. En net als in de detailhandel durven de horecaondernemers de hogere voedselprijzen niet door te berekenen aan de klant, aldus de economen van de ING die met het bericht kwam.

Tja, het zijn zeker andere tijden, want ik kan me nog goed herinneren, dat de horeca er geen enkel probleem mee had toen de euro werd ingevoerd: de prijzen bleven zo ongeveer gelijk, alleen was het guldenteken vervangen door het euroteken. Maar daar moet je denk ik econoom voor zijn. Hoe dan ook, volgens een hoge ome van de Koninklijke Horeca Nederland (KHN) worden die hoge prijzen mede ingegeven door de strengere wetgeving.

 

En ja, daar kwam de aap uit de mouw: het is de schuld van de veiligheid. Want, zo stelt de man van KHN, de veiligheidseisen zijn flink verscherpt na de cafébrand in Volendam. Nou hou ik me wel eens bezig met wetgeving, maar of de eisen de afgelopen jaren nu strenger zijn geworden? Voor zover mij bekend is dat nauwelijks het geval – integendeel zou ik haast zeggen. Wel werd en wordt er in de Horeca strenger gecontroleerd op de naleving van deze doorgaans minimale, maar zeker wel terechte eisen. De man van de KHN gaf nog een fraaie uitsmijter. Want, zo zei hij, leg maar eens uit dat de biefstuk duurder wordt omdat er extra nooduitgangen moesten komen. Ja, zo lust ik er nog wel eentje!

 

Die eis van de nooduitgangen staat al sinds jaar en dag in de wet. Dat daar – te lang? – te lichtzinnig mee is omgegaan, werd duidelijk na de ramp in Volendam. En na een tijdje verscherpte controle – goed voor uw en mijn veiligheid! –  gaat de slinger weer terug. Zo hield de senior adviseur arbeid en gezondheid van werkgeversorganisatie AWNV eind vorig jaar bij FNV Bondgenoten een pleidooi waarin hij aangaf dat de Arbeidsinspectie naar zijn mening overbodig is. In branches met een arbocatalogus kan het best een tandje minder. Dat was ook toegezegd, maar tot grote ergernis van de werkgevers vervalt de Arbeidsinspectie nogal eens in haar oude inspectierol.

 

Tja, je kunt je natuurlijk afvragen of die catalogi ook alle aanwezige risico’s wel goed beschrijven. Bij de evaluatie van het project Arbocatalogi bleek dat een catalogus gemiddeld zeven risico’s beschreef. Een toch wel enorme simplificering van de risico’s op de werkvloer! Daarom zal nog steeds goed moeten worden gecontroleerd op de niet beschreven risico’s, die in veel bedrijven vaak een veelvoud zullen zijn van de zeven genoemde! Dat controle nodig is, blijkt eens te meer uit de cijfers die de Arbeidsinspectie over 2010 publiceerde. In maar liefst 61 procent van de gecontroleerde bedrijven waren de arbeidsomstandigheden niet in orde. Dat is zelfs een (kleine) stijging ten opzichte van 2009. Daarom denk ik dat de inspectie nog steeds niet overbodig is. En ik wil desnoods best wat meer betalen voor mijn Chateaubriand. Als ik bij het flamberen maar veilig weg kan komen!

 

Rob Poort is jurist en veiligheidskundige bij Bureau Poort.