Veiligheidsinstructies zijn een van de belangrijkste preventieve maatregelen die de werkgever moet nemen om de werknemer voldoende voor te lichten over de risico´s op de werkplek. Het is dan ook bepalend bij de vraag of de werkgever aan zijn zorgplicht heeft voldaan, in geval hij civielrechtelijk wordt aangesproken voor de schade die een werknemer heeft geleden naar aanleiding van een arbeidsongeval.
Het moet niet alleen om algemene veiligheidsinstructies gaan, maar ook om specifieke veiligheidsinstructies die betrekking hebben op de feitelijke werkzaamheden die de werknemer doet.

 

Dit onderscheid kwam aan de orde in een casus waarover de Kantonrechter Utrecht op 13 april 2011 moest oordelen. Het betrof een werknemer die met zijn hand bekneld raakte tussen spoorstaven die met een vorkheftruck op elkaar werden gestapeld. Aan de orde was de vraag of de werkgever aan zijn zorgplicht had voldaan, of anders gezegd, de werknemer veiligheidsinstructies heeft gegeven. Er kwam vast te staan dat de werknemer wel de generieke veiligheidsinstructies had gekregen, maar niet de specifieke veiligheidsinstructies die te maken hadden met de feitelijke werkzaamheden van de werknemer. Er waren geen duidelijke en ondubbelzinnige instructies afgegeven met betrekking tot het stapelen van spoorstaven, waarbij de Voorman verklaarde dat deze specifieke instructies eigenlijk werkenderwijs werden gegeven.
Op grond hiervan concludeerde de rechter dat de werkgever niet heeft voldaan aan zijn zorgplicht, nu het voor de werkgever duidelijk was dat het werken met een vorkheftruck met daarop een zeer zware lading als risicovol moet worden aangemerkt en daar passende instructies bij horen.

 

Bovenstaand voorbeeld laat duidelijk zien dat je als werkgever niet te snel mag terugvallen op generieke veiligheidsinstructies, maar daarnaast zo veel mogelijk specifieke instructies moet uitvaardigen, die op maat zijn gemaakt voor de feitelijke werkzaamheden van de werknemer.

 

Bron: Arbozone